Zoeken in het donker

Een vrouw heeft tien munten en verliest er een. Ze steekt een lamp aan en zoekt het hele huis af, totdat ze de munt gevonden heeft en haar tiental weer compleet is. Een korte, maar krachtige gelijkenis; je vindt hem in Lukas 15.

Die gelijkenis gaat over mij. Ik ben dat huis en iets in mij heeft weet van tien munten – twee handen vol dingen van waarde. Iets in mij heeft daar weet van, maar beseft ook dat er een ontbreekt. Ik voel: ik ben niet zo compleet als ik zou kunnen zijn. Ik heb negen munten in mijn hand; de tiende zie ik niet. Ik voel het gemis schrijnen en ga op zoek. Ik zoek overal waar ik kan kijken, waar licht genoeg is om met het blote oog te zien, maar vind hem niet. Logisch. Waar het licht is, is bewustzijn. Als de tiende munt in je bewustzijn was, was je hem niet kwijt. Je moet dus niet zoeken op de plaatsen waar het licht is, maar juist daar waar het donker is. In het onderbewuste. In de schaduwen van je ziel.

Maar hoe zoek je in je onderbewuste? Het is niet voor niets onderbewust, tenslotte. Wel, je onderbewuste wordt afgeschermd door iets in jou dat je sociale aanpassing regelt. Om te overleven in je gezin van herkomst en in de maatschappij is het nodig dat je je aanpast. Dat betekent dat je leert bijvoorbeeld je woede te beteugelen en je ongebreidelde hebzucht in toom te houden. Die zijn ongewenst en je leert ze veilig weg te stoppen, zodat ze geen kwaad kunnen. Maar soms let je sociale aanpassing even niet op en flap je er iets uit of ben je kortaf naar je partner – daar kwam heel even iets uit je onderbewuste aan het woord. Het onderzoeken waard. Wat sprak daar eigenlijk? Iets wat normaal gesproken in het donker verblijft, maar nu heel even aan het licht komt.

Daarnaast is er elke dag een langere periode dat je sociale aanpassing niet oplet. Als je slaapt, namelijk. Dan passeer je de afrastering naar je onderbewuste zonder problemen. Je zakt als het ware vanzelf in dat donkere gebied, waar die tiende munt verborgen ligt en kunt daar in alle rust rondkijken. Wat je daar opdoet, laat zich aan jou zien in je dromen. Je dromen meenemen naar je dagbewuste en ze overpeinzen en bemijmeren – ook dat is een vorm van met een lamp je huis doorzoeken op zoek naar die ene munt.

Wat voor iets zo’n munt is? Van alles dat niet tot ontplooiing gekomen is, dingen die weggedrukt zijn. ‘Me uitspreken’ is bijvoorbeeld in mijn leven nog niet tot volle ontplooiing gekomen. Ik ben daarin aan het groeien en ontdek dat ik in veel situaties meer mogelijkheden heb dan er alleen maar het zwijgen toe te doen. Ik beschik nu dus bij wijze van spreken over een groter repertoire. En boosheid stopte ik voorheen maar weg, bang als ik ervoor was. Maar met mijn boosheid ging ook mijn kracht mee ondergronds, want die zijn aan elkaar verwant. Nu ik langzamerhand meer contact ga krijgen met mijn boosheid, ervaar ik ook meer kracht. Ik ben benieuwd wat er nog meer daar in het donker op me ligt te wachten!

In de Zomerweek ‘De stem van je ziel’ leer je op een vriendelijke en veilige manier contact te maken met dat wat zich bij jou in het donker bevindt. We werken o.a. met dromen (als je die hebt), intuïtief tekenen en stemexpressie.